De hype: Twilight

Eigenlijk wist ik diep van binnen dat ik het niet moest doen. Het toch niks kon worden. Maar ja, de hype hè. Dat vooral tieners en huisvrouwen warme gevoelens krijgen van de hunks uit de film en ik verder nog niets positiefs over Twilight had gehoord, was ik even vergeten. O, die verdomde hypes!
Deel 3 draait nu in de bioscoop. Geen goed deel om mee te beginnen. Op naar de videotheek dus. Vier euro neergelegd om 24 uur het eerste deel van de vampierentrilogie in huis te mogen hebben. Wat ik dus dacht van tevoren, was dat het een bloedstollende actiefilm zou zijn met toevallig wat knappe acteurs en fantastische special effects.
I was wrong.
Dat mijn verwachtingen niet bleken te stroken met de werkelijkheid werd na vijftien minuten duidelijk. Vijftien slepende minuten waarin niet veel meer gebeurde dan een kennismaking met de hoofdrolspeelster Bella Swan die bij haar vader in het regenachtige plaatsje Forks moet wonen, omdat haar moeder op pad wilde met haar nieuwe man. Bella boos, want papa is stom en het dorpje is saai. Gedurende het eerste kwartier werd ook al duidelijk dat Bella chronisch PMS heeft. Voor de mannen: het lijkt net of Bella immer ongesteld is, zó chagrijnig is ze. 
“Oh, weet je trouwens wat het genre is?” vroeg J. na een half uur kijken naar niets. Een romantische thriller. Het thrillergedeelte komt de eerste 600 minuten niet goed uit de verf. Het heeft meer weg van een highschool comedy, maar dan zonder het rollen over de vloer, lol en humor. Echt lachen is het namelijk niet met Bella. Het romantische zag ik ook niet echt gebeuren met de licht autistische trekken vertonende schone. 
Verliefd worden kan ze wel. Op Edward. Een vampierenjonk met een rothumeur. Na een hoop gezeur, geruzie, elkaar ontlopen, ogen draaien, gezucht en meer van zulks krijgen ze dan eindelijk verkering. Hè hè, eindelijk het beloofde romantische. Wat dan weer onderbroken wordt door een wildwordende Edward die tijdens het zoenen Bella wil opeten. 
Net op het moment dat ik nog liever postzegels zou zoeken op de hei bij de padvindersclub in Schubbekuttenveen, werd het interessant. Eindelijk een knappe man in de vorm van bad guy James! En aan zijn zijde de valse, maar mooie Victoria. En eindelijk maar toch, spanning en actie! James gaat achter Bella aan, want hij wil haar nekje leegzuigen.    
Het moet gezegd worden, de weinige actie die in de film vertoond wordt, is best hard en spannend. De speciale effecten daarentegen, zijn een beetje sneu. Vliegen, bijvoorbeeld, ziet er in Twilight uit zoals het er in films uit de jaren zestig ook uitzag. Als de vampiers vliegen, of eigenlijk zich razendsnel voortbewegen over land of door de lucht, staat er nog net geen “ZOEF!” achter.
Het vervelende aan deze film is, dat het weer het geijkte verhaal is: de onmogelijke liefde. Zoals er al vierhonderd miljoen films voorgingen en er nog ontelbare gemaakt zullen worden. Daarom is deze film om te beginnen al allesbehalve bijzonder. Als er wat meer geld en aandacht besteed was aan het verhaal, de actie en de effecten, had het zeker wat kunnen zijn. Nu is het niets meer dan een flinterdun liefdesverhaal en een heleboel net niks.

Eigenlijk wist ik diep van binnen dat ik het niet moest doen. Het toch niks kon worden. Maar ja, de hype hè. Dat vooral tieners en huisvrouwen warme gevoelens krijgen van de hunks uit de film en ik verder nog niets positiefs over Twilight had gehoord, was ik even vergeten. O, die verdomde hypes!

Deel 3 draait nu in de bioscoop. Geen goed deel om mee te beginnen. Op naar de videotheek dus. Vier euro neergelegd om 24 uur het eerste deel van de vampierentrilogie in huis te mogen hebben. Wat ik dus dacht van tevoren, was dat het een bloedstollende actiefilm zou zijn met toevallig wat knappe acteurs en fantastische special effects.

I was wrong.

Er is meer.. »

In the navy - the update

En zo is opeens april al bijna voorbij en is de deadline voor mijn stageopdracht in zicht. Ik was dus van plan om keurig elke week mijn avonturen wereldkundig te maken op dit giga-multimediale platform, maar opeens was mijn site uit de lucht. Na weken en weken op zwart te hebben gestaan, ben ik er nu dan weer. In het zwart. Er moet nog een en ander aan gebeuren, maar dat komt nog wel een keer.

Er is meer.. »

In the navy – the mansion

Na een bus- en autorit ben ik gisteren aangekomen op mijn stageplek bij de Koninklijke Marine in Den Helder. Samen met de andere stagiairs werd ik opgevangen door een medewerker van het stagebureau. De bedoeling was om meteen foto's te laten maken voor een defensiepas, maar ik was nog niet te vinden in het systeem. Dat feestje ging dus helaas niet door.

Er is meer.. »

De mensen van 2009

2009: een jaar om niet snel te vergeten. Een jaar met een komen en gaan van mensen. Januari stond in het teken van de liefde die mijn huis verliet. Grote val, langzaam weer overeind krabbelen om uiteindelijk in het voorjaar rechter op te staan dan ooit, beginnend aan een nieuw leven. Een jaar van afscheid en een jaar van weerzien. Een vriendschap die voorbij leek in juni, maar tegen het einde van het jaar weer voorzichtig nieuw leven ingeblazen kreeg. Een vriend van de middelbare school die in mei om het hoekje kwam kijken en mijn ‘highschool sweetheart’ die in de zomer heel even mijn hoofd weer op hol wist te brengen. En dan waren er nog al mijn neven en nichten uit Canada - van wie ik de meesten een keer in mijn leven had gezien- die deze zomer in Nederland hebben doorgebracht.

Er is meer.. »

Nep

Van sommige artiesten krijg ik spontaan kippenvel. Van Michael Jackson bijvoorbeeld.
Zodra zijn corny jarentachtig deuntjes worden ingezet en zijn trillerige piepstem mijn trommelvliezen pijnigt, krijg ik accuut kippenvel. Als hij dan ook nog op z'n glimschoentjes moonwalkend en piemelgrijpend over het podium glibbert, gaat mijn maag een beetje wiebelen.

Er is meer.. »

Elke dag met de trein. Fijn!

Dagelijks hetzelfde traject afreizen verveelt. Enorm. De trein Groningen - Leeuwarden is eigenlijk altijd druk. Een echte studententrein met studentengesprekken.
De meeste mensen zitten amper, of ze beginnen luidkeels te bellen. Ik amuseer me dan kostelijk en soms, wanneer ik echt opmerkelijke gesprekken hoor, schrijf ik ze op.
Zoals die hieronder.

Er is meer.. »

Eten en gegeten worden

Nu snap ik het eindelijk allemaal. Al die weekenden op handen en voeten door de woonkamer sluipen, was niet zomaar. Mijn niet te stoppen honger naar filet americain, rare/medium steaks en spareribs heeft een reden. Al zolang ik me kan herinneren heb ik het gevoel bovenaan de voedselketen te staan. Zou ik..? Ach nee, dat kan toch niet..? Na jaren van onzekerheid en gissen, is vanochtend in één klap heel veel duidelijk geworden: als ik een dier was, zou ik een TIJGER zijn!!

Wat betreft de omschrijving, ik ben het er he-le-maal mee eens. Stoer? Tanya! Sportief? That's my middle name! Energie voor tien? Zeg maar gerust voor twaalf! Ben je ook nieuwsgierig welk dier jij zou zijn? *KLIK*

Uit mijn doen

Wanneer ik, loner, het niet meer leuk vind om alleen in mijn eigen huis te zijn, geen zin meer heb om te koken en me niet echt meer kan interesseren voor mijn studie, is er volgens mij iets aan het handje. Uren kan ik doorbrengen op internet. Niks doen. Kijken, lezen, spelletjes doen. Debiele berichtjes typen, het liefst met een paar glazen wijn op. In ieder geval zijn termen als 'nuttig en productief bezig zijn' mij wereldvreemd de laatste tijd.

Er is meer.. »

Goede voornemens

En toen stond mijn site zomaar een maand op zwart. Iets met virussen ofzo. Keek ik vandaag, is ie ineens weer in de lucht! Mijn nieuwe jaar is anders begonnen dan gepland, dus de goede voornemens waar ik over na zou denken, heb ik even op de lange baan geschoven. Ik heb het druk genoeg met nadenken over en wennen aan alle veranderingen van de laatste tijd. Veranderingen die ik wel een beetje aan had zien komen, maar die toch rauw op m'n dakje zijn gevallen, waardoor dingen als goede voornemens even lang heel onbelangrijk zijn.

Er is meer.. »

It's alive!

Ik leef nog hoor, maar ik had andere dingen te doen de afgelopen 11 maanden. In elf maanden kun je best veel doen, zoals bijvoorbeeld zwanger worden en bevallen. Maar dat heb ik niet gedaan. Ik had het gewoon druk. Druk met vriendje, met vriendinnen, met integrale veiligheid, met twee keer naar Italië gaan, met feestjes, met af en toe een bijbaantje hier of daar, met sporadisch sporten, met rondhangen in mijn fijne huis, met games, met televisie en films, met boeken, met… ach met van alles eigenlijk.

Er is meer.. »